แทกิล ยอดพยัคฆ์นักล่า ตอนที่ 7.5

เบ็กโฮบอกจะฆ่าก็ฆ่าแต่อย่ามาหยาม แทฮาจึงขอให้เบ็กโฮมองว่าเป็นการชี้แนะ และถามว่าจะยังตามเขาและเฮวอนอีกไหม เบ็กโฮตอบว่ามันเป็นคำสั่งที่เขาต้องปฏิบัติตาม แทฮาบอกว่าถ้าอย่างงั้นคราวหน้าก็อย่าลืมที่เขาชี้แนะแล้วกัน และในฐานะที่เป็นผู้ชนะ แทฮาจึงขอร้องเบ็กโฮให้เลิกตามเขาและเฮวอนจนกว่าจะถึงวันพรุ่งนี้ แทฮาหันหน้าไปมองเฮวอนแล้วพูดว่า เขาไม่อยากเจอเรื่องที่ทำให้ต้องลังเลใจ จากนั้นก็หันไปหาเบ็กโฮแล้วพูดว่า…อย่างน้อยก็ในคืนนี้!

เบ็กโฮรับปาก แล้วแนะนำตัวเองว่าชื่อเบ็กโฮ มาจากเมืองซงตู (ปัจจุบัน คือ เมืองเกซอง ของเกาหลีเหนือ) เมื่อทราบว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือ ซง แทฮา อดีตผู้บัญชาการค่ายฝึกทหาร เขาก็กล่าวขอโทษที่ล่วงเกิน (เบ็กโฮเคยเป็นทหารในค่ายฝึก) จาก นั้นเบ็กโฮและลูกสมุนก็ก้มหน้าคำนับแทฮา  ขณะที่เฮวอนพึ่งรู้ว่าชายที่ช่วยชีวิตตนไว้ครั้งแล้วครั้งเล่า คือ อดีตนักรบชั้นหนึ่งแห่งโชซอน

หลังทำสัญญาลูกผู้ชายว่าจะพักรบตรงเวลาหนึ่งคืนแล้ว เบ็กโฮก็หันไปถามเฮวอนว่าจะให้เขารายงานพี่ชายคุณเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ว่ายังไง เฮวอนทำให้ทุกคนตกตะลึงด้วยการพูดว่า  คุณแต่งงานกับแทฮาแล้ว!

ขณะที่ซอลฮวาซึ่งอยู่ในอาการเมามายอย่างหนัก กำลังจะถูกชายแปลกหน้าพาเข้าห้อง แทกิลก็คว้าข้อมือชายคนดังที่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้น แล้วชกเข้าที่ใบหน้าอย่างจัง จากนั้นก็ถีบเขาจนหงายหลังลงไปกองกับพื้น ซอลฮวาหันไปดูหน้าคนที่ช่วยให้คุณรอดพ้นจากการกลายเป็นเครื่องระบายความใคร่ของผู้ชาย เมื่อมองว่าเป็นแทกิล คุณก็ร้องเรียก 'พี่ชาย' ดังลั่นจนแทกิลต้องเอามืออุดหู คุณโผเข้ากอดแทกิลด้วยคุณความดีใจและโล่งใจ เมื่อมองว่าซอลฮวายืนแทบไม่อยู่ แทกิลจึงแบกคุณใส่หลังแล้วพาเดินกลับที่พัก แม้จะเมามายจนแทบขาดสติแต่ซอลฮวาก็ร้องเพลง (ที่คุณร้องและเต้นก่อนหน้านี้) อย่างแฮปปี้ เมื่อรู้ว่าพี่ชายคนนี้ไม่คิดทอดทิ้งคุณ

เฮวอนบอกเบ็กโฮว่าคุณพบแทฮาโดยบังเอิญ หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ตกหลุมรักกัน พอถูกพี่ชายบังคับให้แต่งงาน คุณกลัวว่าจะไม่ได้พบหน้าแทฮาอีก จึงหนีเจ้าบ่าวเพื่อให้มาหาแทฮา เฮวอนยังบอกด้วยว่า อีกไม่นานคุณจะกลับไปหาพี่ชายเอง จึงฝากเบ็กโฮกลับไปบอกพี่ของคุณให้เลิกติดตาม เบ็กโฮถามย้ำว่าเฮวอนแต่งงานแล้วจริงๆ หรือ เฮวอนตอบว่าคุณเข้าพิธีแต่งงานกับแทฮาที่วัดเล็กๆ บนภูเขาขณะที่แทฮาช่วยการันตีว่าสิ่งที่เฮวอนพูดเป็นความจริง

เฮวอนหยิบดาบส่งให้แทฮาแล้วชวนเขาออกเดินทางต่อ จากนั้นก็ทรุดตัวลงเพราะอาการบาดเจ็บกำเริบ แทฮาจึงช่วยประคอง ขณะที่แทฮากำลังจะปล่อยมือออกจากแขนของเฮวอน (เหมือนที่เขาคิดว่าจะปล่อยคุณไปจากใจ) เฮวอนก็เอื้อมแขนมาฉุดรั้งมือแทฮาไว้ ทั้งคู่กุมมือกันต่อหน้าเบ็กโฮเพื่อให้ให้สมหน้าที่แล้วเดินจากไป เบ็กโฮซึ่งแอบรักเฮวอนมานานได้แต่มองตามหญิงที่ตนรักด้วยความอาวรณ์ 

ระหว่างขี่หลังแทกิล ซอลฮวาถาม….รู้มั๊ยว่าความรู้สึกของคนที่ถูกทอดทิ้งเป็นยังไง? จากนั้นก็หลับใหลไม่ได้สติ

ส่วนแทฮากับเฮวอนยังคงเดินอยู่ในป่า เฮวอนพูดว่า พวกเขาคงไม่ตามมาแล้ว คุณไม่อยากติดค้างแทฮาอีกต่อไป (จะขอแยกทาง) พูดจบเฮวอนก็หมดสติเพราะฤทธิ์บาดแผล

หลังจากซอลฮวาหลับใหลไม่ได้สติบนแผ่นหลังของแทกิลแล้ว คุณก็ทำของรักของหวง (ซอ) หล่นลงที่พื้น แทกิลได้ยินเสียงของตกจึงหันกลับไปมอง

แทฮาแบกเฮวอนใส่หลัง แล้วพาเดินออกจากป่าด้วยสีหน้าครุ่นคิด ขณะหมดสติอยู่บนหลังแทฮา เฮวอนก็ทำก้อนหินของนายน้อยแทกิล (ที่พกติดตัวไว้ตลอด 10 ปี) ร่วงลงที่พื้น  

แทกิลก้มลงเก็บซอให้ซอลฮวาแล้วถือเอาไว้ในมือ ขณะที่แทฮาพาเฮวอนเดินต่อไปโดยทิ้งก้อนหินที่เป็นตัวแทนความรักระหว่างเฮวอนและนายน้อยแทกิลเอาไว้เบื้องหน้า…..